ای کاش دلم فاصله را قدر بداند

از هجر بسوزد ، غزل وصل بخواند

آتش بفشاند به جهان، شعله بگیرد

آنقدر که از خویش اثر هیچ نماند

ای کاش که خاکستر این سوختن دل

خود را به در خانه دلدار رساند

بر دوست رساند خبر سوختنم را

هرچند بعید است که اصلا بتواند

حالا که به سر منزل مقصود رسیدم

ای کاش دلم وصل تو را قدر بداند...

زندگی مشترک پر است از بالا و پایین ها ، قهرها و آشتی ها... الانم با هم قهریم!!! به این بالا و پایینی، که تقدیر من و تو شد و این بود و نبودن ها که پیگیر من و تو شد به این روز و زمانی که من و تو دور بنشستیم و این خودخواه بودها که درگیر من و تو شد من و تو ما شدیم اما، کمی ناپخته و خامیم که مرغ عاشقی ز

حدود یک ساعت مونده به آخرین افطار ماه مبارک رمضان. بی تعارف اگه بخوام بگم برای من یکی ، این ماه غیر از گرسنگی و تشنگی هیچی نداشت...خدایا ... بی دلیل ببخش و بی دلیل ما را جزء خوبان درگاهت قرار بده ... آخر غروب آمد و ماه خدای ماه رفت و هنوز غرق گناهیم و اشتباه این روی قرص ماه که نور حضور بود رفت و نگ

قطره ای از دریای رنج و محنت همسران شهید در خاطرات این شیرزن نهفته است. این کتاب یک معجزه است در بیان عشق. یک تعریف است از مصداق عشق و چه زیبا گفتند که در عشق دو یار به هم خیره نمی شوند، بلکه باهم خیره می شوند این شعر را با تمام وجودم تقدیم زندگی اوج گرفته ی هر دوی آنها می کنم. روحشان قرین رحمت باد